Leksikografski zavod Miroslav Krleža
Hrvatski biografski leksikon
[ PROJEKT ][ ABECEDARIJ ][ TRAŽILICA ][ KONTAKT ]

BAKOTIĆ, Lujo, političar i publicist (Senj, 21. XI 1867 — Beograd, 31. III 1941). Sin Ignacija, političara, i Adele, rođ. Gravizi di Pietrapeloza. Gimnaziju je završio u Splitu, a pravo s doktoratom u Beču i Grazu (1892). Bio advokat u Sinju, Šibeniku i Zadru. Bavio se politikom te bio poslanik Srpske stranke u Dalmatinskom saboru u Zadru (od 1908). God. 1913. srpska ga je vlada imenovala članom komisije za izradbu konkordata između Srbije i Vatikana (potpisan 1914). Početkom rata boravio je u Nišu kao vojni cenzor, zatim u Parizu i Rimu kao tajnik poslanstva srpske vlade. Od 1920. do 1923. poslapik je Kraljevine SHS u Vatikanu, zatim radi u Ministarstvu inozemnih poslova te zastupa Jugoslaviju u Međunarodnom sudu u Hagu. — Kao publicist javio se nekrologom Savi Bjelanoviću, vodi Srpske stranke u Dalmaciji (Dubrovnik, 1898). Pisao je polemičke članke iz politike i prava. U knjizi Srpski narod u Dalmaciji od pada Mletačke Republike do ujedinjenja opisuje političke borbe i društvene akcije Srba u Dalmaciji u tijeku XIX st. do 1918. Književnom publicistikom javljao se najviše u Trgovinskom glasniku (1907, 1924. i 1925) pišući o G. Carducciju, A. Dumasu; Vukovu i Daničićevu prijevodu Svetog pisma, T. Maretiću, S. Radiću i dr. Surađivao je u publikacijama: Arhiv za pravne i društvene nauke (1907, 1909–1911, 1914, 1926), Trgovinski glasnik (1907, 1924, 1925), Srbobran (1908), Politika (1915), Srpske novine (1918), Novi život (1921/1922, 1923/1924), Država (1924), Srpski književni glasnik (1924), Branič (1927), Samouprava (1927), Savremena opština (1927), Volja (1927), Almanah Jadranske straže (1928/1929), Ideje (1934), Štampa (1934), Javnost (1935–1937), Pravda (Beograd 1936, 1937), Zetski glasnik (1938), Spomenica Valtazara Bogišića (1940), Srpski glas (1940). Pseudonim mu je bio Dalmaticus. Prevodio je s talijanskog te s latinskog Justinijanijeve Institucije (Beograd 1912), objavio je također prijevod Svetog pisma Starog i Novog Zaveta (Beograd 1933). Više godina prikupljao je građu za Rečnik srpskohrvatskog književnog jezika (1936); neobjavljena građa propala je s drugim rukopisima za II svjetskog rata. — B. je bio jedan od ideologa Srpske stranke u Dalmaciji, što se odrazilo i na njegov književno-publicistički i lingvistički rad. Njegovu prijevodu Svetog pisma nedostaje slikovitosti, uvjerljivosti i stilske snage Karadžićeva i Daničićeva prepjeva.

DJELA: La Question de la Dalmatie (pseud. Dalmaticus). Genève 1918. — Rečnik srpskohrvatskog književnog jezika. Beograd 1936. — Srpski narod u Dalmaciji od pada Mletačke Republike do ujedinjenja. Beograd 1939.
 
LIT.: Miloš Anđelković: Prevod Svetog pisma Novog Zaveta na srpski jezik. Vesnik srpske crkve, 35(1930) 11/12, str. 688–693; 36(1931) 1/2, str. 761–769. — Pomoćnik ministra inostranih dela g. dr. Lujo Bakotić preveo je Sveto pismo. Politika, 26(1930) 7816, str. 10. — Petar Đorđić: O kralju i caru. Naš jezik, 2(1933–34) 6, str. 170–176. — Miloš Parenta: Sveto pismo Staroga i Novoga Zaveta. Život i rad, 7(1934) XVIII/110, str. 371–375. — Gabro Pilić (P.): Bakotićev prevod sv. Pisma. Obzor, 76(1934) 31, str. 1–2. — Bakotićev Rečnik srpskohrvatskog jezika. Javnost, 3(1937) 12, str. 229. — Mirko Perković: Dr. Lujo Bakotić, Rečnik srpskohrvatskog književnog jezika. Država, 8(1937) br. 16. — Ljubomir Vlačić: Srbi u Dalmaciji od pada Mletačke republike do Ujedinjenja. Novi istočnik, 5(1938) 3, str. 90–92. — -a: Knjiga Dr. Luje Bakotića o Srbima u Dalmaciji. Obzor, 79(1939) 40, str. 1–2. — Pavle Askočenski: Dr. Lujo Bakotić, Srbi u Dalmaciji. Glas Matice srpske, 6(1939) 104/105, str. 185–186. — Srbi u Dalmaciji. Dubrovnik, 26(1939) 5, str. 4. — Pavle Vitezović: Lujo Bakotić, Srbi u Dalmaciji. Narodna odbrana, 14(1939) 12, str. 191. — Dr. Lujo Bakotić, ministar u penziji, umro je jučer izjutra. Politika, 38(1941) 11792, str. 7. — Smrt dr. Luje Bakotića. Pravda, 37(1941) br. 13 084.
 
Dunja Detoni-Dujmić (1983)